top of page

Op Lorelei 2024 gaan wij weer spelen!

Luister intussen nu vast naar de muziek van onze laatste voorstelling

Stoutmoedige Vrouwen

Een voorstelling over moed en zachte kracht, op eigen benen staan en stappen zetten, geloven in jezelf en om jezelf kunnen lachen.

Van Griekse Godinnen tot eigentijdse heldinnen: in de geschiedenisboeken op school speelden vrouwen nauwelijks een rol. Wij geven stoutmoedige vrouwen een podium om ons door hen te laten inspireren.

In deze voorstelling namen wij jullie mee in de geschiedenis van de stoutmoedige vrouw die durft te spelen met mannelijke en vrouwelijke energie, met rollen en regels.

We spelen met rebellie en overgave, met vrouwelijke kracht en lichtvoetigheid, met beeld, muziek en ritueel.

​​

Marlene 2.jpg

Aan deze voorstelling werken mee:

Bep Ruting, tekst en spel,

Marleen Heeman, tekst en spel,

Melanie Mehrer, cello en gitaar,

Bette Ruting, spel en techniek,

Karlijn Krijgsman maakte de filmpjes.

artemis_seignac.jpg

30 sept

 

 

Wij zijn stoutmoedig,

Wij zijn warmbloedig,

Met zachte kracht,

Sterk en zacht,

Sterk en zacht, zacht, zacht,

Ja, wij zijn dapper,

Wij zetten stappen,

Wij zijn stoutmoedig met een lach, ha ha ha ha...

Woorden die we terugkregen na de voorstelling Zeehondenhuid-zielehuid:

Herkenning

Stilte

Heling

Geraakt

Rust

Woordeloos

Tranen

Bevrijd

Vorige voorstellingen:

Stoutmoedige vrouwen, 2023

De zeven zusters, 2022

De Watervrouw, 2021

Hekate, 2020

Yemaya, 2O19

Bloedmooi, 2O18

Demeter en Electra, 2O17

Zeehondenhuid - zielenhuid,

2O16

De Tocht van Inanna, 2O15

De Tocht van Inanna naar de Onderwereld

Inanna is de godin van Hemel en Aarde, maar zij kent niet  haar schaduwkant, de onderwereld. Zij besluit bewust om die kant te verkennen, haar onbewuste kant, en daarmee diepere wijsheid en spiritualiteit te verwerven.  Op die reis moet ze alle aardse zaken loslaten. 

Door de alles overstijgende vriendschap van haar geliefde Ninshubur weet ze de weg naar het leven terug te vinden.


Inanna leert haar kwetsbaarheid te ervaren op haar Tocht naar de dood. Het verhaal is te zien als een reis naar het binnenste van jezelf; het is een verhaal over loslaten en opnieuw beginnen, het overbruggen van tegenstellingen, pijn lijden en het leed delen, waardoor het hart weer gaat kloppen en het lichaam weer gaat leven.

bottom of page